...

Over

Ik ben Saskia, 27 jaar. Ik heb gestudeerd in Nijmegen, en heb een tijd in Parijs gewoond.

Wanneer je te horen hebt gekregen dat je geopereerd moet worden kunnen er veel verschillende gevoelens naar boven komen. Boosheid, verdriet, angst, opluchting (je weet eindelijk wat er met je aan de hand is en dat er wat aan gedaan wordt). Meestal zul je nog een tijd moeten wachten voordat het zover is. Die periode is natuurlijk niet makkelijk. Familieleden, vrienden, of andere betrokken zullen bezorgd zijn en misschien ook een beetje verdrietig. Andere mensen die je minder goed kent begrijpen de situatie soms niet goed. Een hartoperatie is natuurlijk ook niet niets. Toch wil ik je adviseren om zo positief mogelijk door deze moeilijke periode te stappen. Dat klinkt natuurlijk wel heel erg simpel. Ik zeg het ook alleen maar omdat ik weet dat het mogelijk is, samen met de steun van anderen lukt het je wel.
Hoe ik dat gedaan heb zal ik vertellen. Het belangrijkste is om je gedachten positief te maken. Zodra je een negatief gevoel, bijvoorbeeld angst krijgt, moet je dit proberen te veranderen in een positieve gedachte. Zoals: “na mijn operatie voel ik me een stuk beter, en dan kan ik al die leuke dingen doen die ik nu niet meer kan”. Door daar dan heel sterk aan te denken druk je als het ware je angst weg. Wanneer je niets positiefs weet te verzinnen (het hoeven helemaal geen grote dingen te zijn) dan helpt het ook om hierover met je familie of vrienden te praten. Wat kunnen zij bedenken?
Als je ervan baalt dat je nu steeds vermoeider bent en daardoor steeds minder kan, kun je ook dingen gaan bedenken die je na je operatie gaat doen. Ik had bijvoorbeeld met mijn vriendinnen afgesproken om een keertje een hele dag te naar de stad te gaan (dat hield ik voor mijn operatie echt niet vol) en om een keer ‘s avonds naar de bioscoop te gaan. Stiekem hoopte ik natuurlijk ook dat ik een keer uit kon gaan, net als de rest. Toen ik weer helemaal hersteld was na mijn operatie ben ik dit ook gaan doen.

Ik snap wel dat dit ‘trucje’ niet altijd helpt, en zeker niet bij hele kleine kinderen. Alhoewel ik denk dat vanaf het moment dat een kind in staat is om zijn angsten te formuleren, het ook in staat is om aan iets leuks te denken in dezelfde context. Kleinere kinderen waarbij dit niet het geval is zijn wel eens verdrietig om hun operatie maar dit komt meer voort uit dat ze ziek zijn en dat ze zich anders voelen dan andere kinderen. Het is natuurlijk ook helemaal niet leuk als je klasgenootjes in de buitenspelen en jij steeds aan de kant moet zitten. Andere kinderen van die leeftijd zullen de situatie vaak ook niet helemaal begrijpen, daarom kunnen zich ook wel eens plagerig of zelfs pesterig opstellen. Het plagen en pesten zal misschien ook nog wat harder aankomen omdat je al zo moe bent. Ouders moeten daarom goed opletten of hun kind gepest wordt en met de leerkrachten overleggen wat ze hieraan kunnen doen.

Ik denk dat behalve dit trucje het ook heel belangrijk is dat je met mensen praat over wat je bezighoudt. Zodat jij en diegenen die van je houden weten wat er in je omgaat, en dat je ook weet hoe anderen er over denken. Na je operatie komt er een tijd dat je toch deze periode moet verwerken, want het is een indrukwekkende en soms moeilijke periode. Door erover te praten zal het verwerken beter gaan.

Je kunt de tijd voor de operatie ook goed gebruiken om je op de operatie en wat erna komt voor te bereiden. Misschien wordt je angst ook wel wat minder als je precies weet wat er gaat gebeuren. Het is ook belangrijk dat je je vrienden hierover inlicht, het herstel zal lang duren en na de meeste openhartoperaties duurt het toch wel een aantal weken voordat je weer naar school kan. Natuurlijk kunnen vrienden wel langs komen, en misschien helpen met het revalideren door stukjes met je te wandelen. Over wat je te wachten staat tijdens en na de operatie kun je op de volgende pagina’s verder lezen.

Het is vooral belangrijk om je voor te bereiden op het onder narcose gaan en je verblijf op de IC. Vaak mag een van je ouders mee wanneer je onder narcose wordt gebracht.

Wanneer je vragen hebt over zaken die met de operatie te maken hebben of wanneer jij of je familie je ergens zorgen over maken moet je gewoon contact opnemen met de cardioloog. Vaak kan die je zorgen wel wegnemen.

In de tijd voor je operatie zul je af en toe nog naar het ziekenhuis moeten voor aanvullende onderzoeken, zoals echo’s en een MRI. Ook wordt je uitgenodigd om samen met je ouders of partner met de chirurg te praten. Die zal precies vertellen wat je van de operatie kan verwachten. Ik hoorde bijvoorbeeld in dit gesprek dat de hart-longmachine op mijn lies werd aangesloten, omdat er anders grotere risico’s waren. Eigenlijk stelde dit me alleen maar gerust; ik kon hierdoor merken dat er goed over mijn operatie was nagedacht en dat er geen onnodige risico’s worden genomen.