...

Over

Ik ben Saskia, 27 jaar. Ik heb gestudeerd in Nijmegen, en heb een tijd in Parijs gewoond.

Lichamelijk onderzoek

Aortaklepstenose veroorzaakt een opvallend luid, schavend geruis dat bij lichamelijk onderzoek niet snel gemist zal worden.

Onderzoek met Doppler echo

Echografie is een onderzoek met behulp van hoogfrequente geluidsgolven (ultrageluid). Deze methode maakt gebruik van het feit dat sommige weefsels – zoals het hart – de op hen gerichte geluidsgolven sterker weerkaatsen dan andere weefsels. Op deze wijze wordt informatie verkregen over bijvoorbeeld de structuur van het hart. De weerkaatsing van het ultrageluid op de bloedstroom geeft door het Dopplereffect informatie over de snelheid en de stroomrichting van het bloed dat door het hart stroomt. Het gecombineerde echo-doppler onderzoek bij het hart heeft tot doel na te gaan of er afwijkingen van het hart zijn. In de meeste gevallen is het mogelijk dit onderzoek via de borstkas, dus uitwendig, te verrichten. Echocardiografie is de belangrijkste vorm van diagnostiek bij aortaklepstenose. De aortaklep is goed te onderzoeken met behulp van deze techniek. Wanneer de klep in beeld komt, ontstaat een ronde doorsnede van de aortawand, waarbinnen de drie klepbladen te onderscheiden zijn. Van bovenaf ziet de klep eruit als het Mercedesteken. De klep opent zich wanneer het hart samentrekt (systole) en sluit zich wanneer het hart in rust is en bloed ontvangt (diastole). Vormafwijkingen zoals tweeslippige aortakleppen vallen vaak snel op. Ook hypertrofie (verdikking) van de linkerkamer is goed op de echo te zien. Insufficiëntie (lekkage) veroorzaakt vooral dilatatie (verwijding) van de linkerkamer.

Doppler echo
Doppler echo

Soms wordt een echocardiogram vanuit de slokdarm gemaakt (slokdarmecho), omdat men zo een beter beeld krijgt (er zit dan geen longweefsel tussen). Hiervoor moet je een slang inslikken. Dit wordt vaak als niet prettig ervaren, maar je kan vragen om het onderzoek te laten plaatsvinden onder een roesje, zodat het dan best meevalt.

ECG

Het hart wordt aangestuurd via een speciaal prikkelgeleidingssysteem. De elektrische activiteit van het hart kan eenvoudig worden gemeten. Wanneer deze registratie vervolgens op papier of een beeldscherm wordt weergegeven, spreken we van een elektrocardiogram, ook wel ‘hartfilmpje’ of ECG genoemd. Tijdens het ECG lig je op een bank of in bed. Polsen, enkels en borst moeten van kleding zijn ontdaan. De elektroden worden op het lichaam bevestigd met behulp van plakkers, zuignapjes en/of bandjes en aangesloten op het ECG-apparaat. Er zijn in totaal 10 elektroden: 6 op de borst en 4 aan de armen en benen. Het ECG-apparaat registreert, door combinaties van verschillende elektroden, de elektrische activiteit van het hart op 12 verschillende manieren, het zogenaamde 12-afleidingen ECG. Het gehele onderzoek duurt meestal slechts enkele minuten en is veilig en pijnloos. In het ECG zijn vaak tekenen van hypertrofie van de linkerkamer te zien.

Thoraxfoto

Een thoraxfoto (röntgenfoto van de borst) is een hulpmiddel bij het diagnosticeren van een hartaandoening. Op een thoraxfoto kunnen onder andere de contouren (de omtrek) van het hart worden waargenomen. Afwijkingen aan de omtrek kunnen belangrijke aanwijzingen geven over de aard van de aandoening. Normaal gesproken hoef je geen voorbereidingen te treffen voordat er thoraxfoto’s worden gemaakt en het onderzoek is pijnloos. Je moet het bovenlichaam ontbloten en metalen sieraden afdoen. Deze kunnen namelijk het beeld verstoren. Tijdens het maken van de foto moet de je de adem even inhouden.
Röntgenstralen kunnen schadelijk zijn tijdens de zwangerschap. Tenzij het absoluut noodzakelijk is, worden er tijdens de zwangerschap daarom geen röntgenfoto’s gemaakt. Mocht het toch noodzakelijk zijn, dan worden er maatregelen genomen om de buik te beschermen tegen de straling, bijvoorbeeld door een loden schort te dragen.

Doppler echo

Dit is een thoraxfoto van een patiënt die geopereerd is aan aortaklepstenose en -insufficiëntie. Er is een ring van de kunstklep (die de zieke aortaklep heeft vervangen) te zien. Ook zijn (als je goed kijkt) de ‘ijzerdraadjes’ te zien waarmee het borstbeen aan elkaar gehouden wordt, zodat het weer kan vastgroeien

Holteronderzoek

Een holteronderzoek wordt ook wel een 24-uurs ECG genoemd. Het 24-uurs ECG wordt gemaakt om een indruk te krijgen over eventuele hartritmestoornisen en over storingen en de geleiding van elektrische impulsen door het hart. Met behulp van een soort cassetterecorder worden gedurende 24 uur de elektrische activiteit van je hart geregistreerd op een band. De arts kan dan zien hoe je hart reageert als je bezig bent met je dagelijkse activiteiten zoals eten, slapen, fietsen, sporten, blij/boos zijn, traplopen, huishoudelijk werk, enz. Het onderzoek is volledig pijnloos en je kunt je normale werkzaamheden uitvoeren, je kunt alleen niet douchen of baden. Het enige verschil is dat je een kleine cassetterecorder met je meedraagt.

Saskia holter
Saskia met holter
Hartkatheterisatie

Meestal vanuit de lies, maar soms vanuit arm of hals, worden een of meerdere slangetjes (katheters) via een ader of slagader opgeschoven naar het hart. Via de katheters kan de bloeddruk in het hart worden gemeten. Bovendien kan met een contrastvloeistof die via de katheters in het hart wordt ingespoten, een afbeelding van de hartkamers, boezems en slagaders worden verkregen. Omdat dit onderzoek soms pijnlijk is en vaak lang duurt, vindt hartkatheterisatie bij kinderen meestal onder narcose plaats. De ligging van de katheters en de afbeeldingen van het hart worden zichtbaar gemaakt met behulp van röntgenstraling. Voor dit onderzoek worden kinderen zo’n 1 tot 3 dagen opgenomen in het ziekenhuis.

MRI

De MRI techniek wordt steeds meer gebruikt in plaats van de hartkatheterisatie en levert vergelijkbare informatie op, je kunt er alleen geen druk mee meten. Omdat deze techniek niet invasief is (er gaat geen katheter het lichaam in) en zonder risico, is het natuurlijk veel vriendelijker voor de patiënt. De techniek van dit onderzoek (dat gebruik maakt van een sterke magneet) is nog volop in ontwikkeling en de mogelijkheden worden steeds groter. Het onderzoek is pijnloos en onschadelijk, maar je moet wel vrij lang stil liggen. Bovendien maakt het apparaat nogal veel lawaai en is de ruimte erg nauw. Er zijn overigens ook MRI onderzoeken waarbij je geen contrastmiddel ingespoten krijgt. Dit is afhankelijk van wat er precies onderzocht wordt.

Hartscintigrafie

Soms wil de arts weten hoeveel bloed het hart per hartslag uit de linkerkamer wegpompt. Dit wordt de ejectiefractie genoemd. De ejectiefractie is het deel van het bloed dat tijdens een hartslag de aorta en dus het lichaam wordt ingepompt. Het wordt berekend door deze hoeveelheid bloed te delen door de totale hoeveelheid bloed die aan het begin van de hartslag in het hart zit. De ejectiefractie wordt meestal uitgedrukt in procenten. Normaal bedraagt de ejectiefractie ongeveer 60(%). Een ejectiefractie van bijvoorbeeld 27(%) betekent dus dat de pompfunctie van de linkerkamer minder dan de helft is van normaal. Dit onderzoek werkt met een isotoop – een stof die tijdelijk radioactief is en die zich aan het bloed hecht. Eerst sta je bloed af via een infuus met een kraantje. Dat bloed wordt vermengd met het isotoop. Na ongeveer een uur krijg je het gemengde bloed weer ingespoten. Vervolgens loop je een uurtje rond, zodat het isotoop goed door het hele bloedsomloop gemengd is. Tijdens het onderzoek lig je onder een camera die de straling uit het hart meet. Hoe meer straling, hoe meer bloed er in de linker hartkamer zit. Men kan dit heel precies meten aan het begin en eind van de hartslag.